punnaorn

จอร์จ

ท่านที่เป็นแขกประจำของลอร่าคงแอบบ่นในใจนิดๆว่านังลอร่านี่ไม่ค่อยอยู่กะร่องกะรอยเท่าไหร่เลยแฮะ.. เขียนยูกานด้ายังไม่จบไอ้นี่ก็พาไปอัมสเตอร์ดัมซะอีกละ หรือเขียนเรื่องเมืองไทยแล้วมันก็พาไปยูกานด้า

จอร์จ... ลอร่าจอโทษ เวลาลอร่าเขียนลอร่าไม่ได้เรียงตามลำดับเวลาอ่ะ นึกขึ้นมาได้ก็ร่ายยาว.. ช่วงไหนติดต่อลูกค้าประเทศไหนบ่อยๆก็จะได้รับแรงบันดาลใจและหวนนคิดถึงประเทศนั้นขึ้นมาอ่ะ ลอร่าขอโทษถ้าทำให้จอร์จสับสน แต่จอร์จ ลอร่าจะพยายามเขียนทุกเอ็นทรี่ต่อให้จบนะ

เป็นกำลังใจให้ลอร่าด้วยนะจอร์จ

วันนี้หนาว.. แล้วอาทิตย์หน้าลอร่าก็จะไปอัมสเตอร์ดัมเลยนึกถึงเมืองๆนี้ขึ้นมาได้..

อัมสเตอร์ดัม

เป็นหนึ่งในสองเมืองหลวงของฮอลแลนด์ อีกเมืองคือเฮค.. ที่มีสองเมืองเพราะอัมสเตอร์ดัมเป็นศูนย์กลางธุรกิจในขณะที่เฮคเป็นศูนย์กลางการปกครองล่ะ

จขบ.ชอบสนามบินเมืองนี้ค่ะ สคิปโปล (Schiphol) เรียบง่ายและมีประสิทธิภาพ ไม่เหมือนชาล์ส เดอ โกล หรือ เจเอฟเค ที่ถ้าไม่ตั้งสมาธิดีๆคนที่หลงทางง่ายอย่างจขบคงหาทางออกไม่ได้ติดอยู่ในนั้นสามวันเจ็ดวันเป็นแน่

ภาษา.. ถ้าฝรั่งเศสเป็น คอะตุ้ยกะยุ้ยชู่ ภาษาดัชชี่ก็คงเป็นอิคคะลิกกะมิกฟานยาน คือฟังได้แต่ไม่เข้าใจอีกละค่ะ

ประเทศเค้าสวยมากเลยนะจอร์จ ลอร่าจะว่าไงดี คือถ้าปารีสสวยแบบนิโคล คิดแมนใน มูแรงรูจ คือมีสีสัน ลึกลับ เซ็กซี่มีเสน่ห์เป็นคุณนายไฮโซชั้นสูงเราว่าอัมสเตอร์ดัมเปรียบได้กับสาวงามเยือกเย็นๆและมีระเบียบ
และมั่นใจในตัวเองสูงอย่างสง่างามล่ะค่ะ

คุณนายอัมสเตอร์ดัม

ส่วนที่จั่วหัวไว้ว่าหวานนั้นก็ไม่ใช่อะไร.. มันคือขนมดัชชี่อันเลื่องชื่อนี่เอง ไอ้เจ้านี่มีชื่อเสียงเรียงนามว่าสตอฟวอฟเฟิล ถ้าให้พี่ๆอิกกะมิคยานเค้าออกเสียงก็จะฟังคล้ายนกเขาขันคู คือเหมือนจะกลืนกล้ำอะไรเข้าไว้แล้วออกเสียงน่ะ ฟังแล้วเหมืนพี่เค้าพูดว่า สตอออฟฟฟวออววฟฟเฟิลลลล ต่ำๆลึกๆในคอเหมือนเราชะโงกหน้าไปพูดอยู่ในตุ่ม จขบ.ไม่ได้ชักรูปเอาไว้ เดี๋ยวทริปนี้จะพยายามไม่ลืมเน้อ

ไอ้เจ้าสตอออฟฟฟวออววฟฟเฟิลลลล ที่ว่านี้คือวัฟเฟิลแข็งๆบางๆกรอบๆสองชิ้นประกบกัน ตรงกลางเชื่อมด้วยคาราเมล นัยว่าเป็นขนมที่ใช้ทานคู่กับอาฟเตอร์นูนคอฟฟี่ เลียนแบบอาฟเตอร์นูนทีของผู้ดีปักกะกิด วิธีการทานสตอออฟฟฟวออววฟฟเฟิลลลลคือนำพี่เค้าไปวางไว้บนปากแก้วกาแฟหรือชาร้อนๆ ให้ไออุ่นและความหอมหวลของเครื่องดื่มนั้นซึมลองไปในวัฟเฟิล พอนิ่มๆคาราเมลเริ่มเยิ้มๆก็กัดใส่ปาก อืมมมอร่อย สตอฟวอฟเฟิลนี้เค้าจะทำไว้เป็นแผ่นกลมๆนะคะ ที่เคยเห็นมีสองขนาดคือขนาดฝ่ามือที่สตาร์บัคอเมซิ่งไทยแลนด์เคยเอาเข้ามาขาย กับอันเล็กๆขนาดข้าวตังหน้าตั้งค่ะ

อ้อ หรือถ้าใครอยากทานมันอย่างนั้นเลยโดยไม่อยากจิบชาหรือกาแฟก็ได้ จขบ.ชอบเอาเข้าไปอบในเครื่องความถี่สูง microwave สักสามสิบวินาที.. จอร์จ.. มันยอดมัก แต่ท่านที่ไม่ชอบของหวานๆอาจมีปัญหาเล็กน้อยเพราะเจ้าวัฟเฟิลตัวนี้นี่หวานมากค่ะ

ส่วนความหนาวของอัมสเตอร์ดัมนี่ก็ใช่ย่อยนะคะ ด้วยความที่เมืองพี่เค้ามีคลองเล็กคลองน้อยมากมาย น้ำเก็บอุณภูมิได้ดีใช่ม้า.. เราะงั้นพอหนาวเข้าหน่อย เมืองทั้งเมืองก็ทั้งหนาวทั้งชื้นเลยค่ะ แถมเป็นความหนาวอย่างเคลือบแคลงและไม่จริงใจ.. คือจะว่าฝนก็ไม่ใช่ หิมะก็ไม่เชิง ทั้งยังไม่ใช่ลูกเห็บหรือแม่คะนิ้งเราเลยไม่รู้จะรับมือกะพี่เค้ายังไง มองออกไปเหมือนจะอากาศสว่างๆแต่พอไปเดินเข้าจริงๆซักพักโคทก็จะเริ่มชุ่มๆด้วยไอน้ำในอากาศนี่ล่ะค่ะ

ภาษาอังกฤษที่นี่ตีคู่มากับภาษาดัชชี่เลยค่ะ ไม่จำเป็นต้องหลิกกะดิกคลิกก็ไปเที่ยวที่นี่ได้ง่ายๆ เลย แถมผู้คนเค้าก็เป็นมิตรกับนักท่องเที่ยวมาก ลอร่าเดินวนไปวนมาซักสองสามรอบ ทำหน้าหลงๆเข้าหน่อยพี่เค้าก็จะมาเสนอความช่วยเหลือแล้ว มีน้ำใจกันสุดๆ น่ารักยิ่ง

โรงแรมในอะดะดัมนี่ก็จะเหมือนที่ปารีสนะคะ คือเล็กสะอาดๆ ออกแนวบริการตัวเองเหมือนกัน (ประสบการณ์เลวร้ายที่สุดของจขบ.อยู่ที่วอชิงตันดีซีเมืองลุงแซมค่ะ อาหารเช้าคือกล้วยหอมกับวัฟเฟิลแข็งๆและกาแฟในแก้วกระดาษ ! สักวันหนึ่งจะเก็บเอามาเล่าให้ฟังนะคะ)

นี่คือทิวทัศน์จากห้องพักของจขบ.

ช่วงนั้นบริษัทใจดีเลยให้ไปอยู่โรงแรมเก่าแก่ของอัมสเตอร์ดัมเลยมีวิวสวยๆเก็บมาให้ชม ข้างล่างคือ Prince Cannel ค่ะเอ่อ...ฝีมือการถ่ายภาพข้าพเจ้าเท่าเม็ดถั่ว ข้าน้อยขออำภัย ส่วนในภาษาดัชจะว่าอย่างไรนี่ก็จำไม่ได้เหมือนกัน (ก็คงกะคิกคิกอะไรซักอย่างนั่นล่ะ)

จขบ. เดินไปเดินมาซักพักก็พบลานสเก็ตค่ะ เค้าเอารั้วเล็กๆมากั้นไว้แล้วก็ให้คนมาเล่นเช่นนี้แล.. เรายังไม่อยากแสดงท่าลิงตกราวให้ชาวอะดัมเห็นเป็นอันว่ากิจกรรมนี้ก็ผ่านไปก่อนเน้อ...

ลานสเก็ตอเนกประสงค์ลูกเล็กเด็กแดงเต็มไปหมด

โอ้ๆๆๆ เรามีอะไรอยากเล่าให้ฟังล่ะ (เอ่อ ไอ้ที่เอ็งเล่ามาทั้งหมดนี่ไม่อยากเล่าเลยใช่มะ)

เอาน่ะ.. ดูรูปข้างล่างนะคะ

บ้านในอัมสเตอร์ดัมร้อยละแปดสิบจะเป็นจะอี้ คือพี่เค้าต้องสร้างให้แคบๆแต่สูงขึ้นมาเข้าไว้ เหตุผลคือ.. แต่นแตนแต๊น (ไอ้นี่บ้าไปละ) ภาษีที่ดินเค้าแพงค่ะ บ้านยิ่งกว้างก็ยิ่งแพง แต่ถ้าสูงขึ้นมาน่ะไม่เท่าไหร่ จขบ.ได้ล่องเรือในคลองอะกิกหมิก(คือจำชื่อไม่ได้น่ะ)แล้วได้เห็นบ้านที่แคบที่สุดในอัมสเตอดัม พี่เค้ากว้างแค่เมตรครึ่งค่ะ ให้แมวดิ้นตายซิโรบิ้น ไม่รู้อยู่กันเข้าไปได้ยังไง.. แต่ก็นั่นล่ะนะ อากาศมันหนาว อยู่แคบๆอาจอุ่นขึ้นเนอะ

นี่ๆๆ เห็นไอ้ที่จขบ.วงๆไว้มั้ยคะ... อี่ๆๆๆ เดาได้มั้ยว่ามันคืออะไร ไอ้เจ้านี่น่ะคือรอกค่ะ มีเกือบทุกบ้านเลย เค้าเอาไว้ใช้ขนของขึ้นชั้นบนด้วยความที่ปั๊กกะไดเค้าทั้งแคบทั้งชันมาก วิธีการคือเอาของทั้งหมดใส่แห คือมันอาจจะไม่ใช่แหแต่รูปร่างหน้าตามันก็คือแหจับปลานั่นล่ะค่ะ แล้วคนข้างบนก็สาวขึ้นไปค่อยๆขนค่อยๆขนเดี๋ยวก็เอาขึ้นไปได้ เราเคยไปบ้านเพื่อนชาวดัชค่ะ อุเหม่.. ปั๊กกะไดพี่เค้า.. สุรานารีเช่นเราแทบกลิ้งลงมาหัวทิ่มเพราะมันชันซะไม่รูจะชันยังไงอีก ถ้าไม่มีเจ้ารอกนี้คงไม่มีทางขนของขึ้นไปได้

จขบ.แอบสงสัยเล็กๆว่าวันไหนคนเค้าเมาจนขึ้นบันไดไม่ไหวขึ้นมาจริงๆเค้าจะใช้วิธีชักรอกตัวเองขึ้นไปมั้ยเนี่ย

(มีพรายกระซิบว่ารอแกเมาเหอะชั้นจะชักรอกแกขึ้นมาให้!)

และสุดท้ายค่ะ นี่คืออนุสรสถาน homosexual สำหรับทั้งหญิงรักหญิงและชายรักชายล่ะ เค้าทำเป็นหินอ่อนสีชมพูยื่นลงไปในคลองค่ะ จขบ.ชอบมากเพราะเป็นน้ำใจแสดงว่าเค้าเป็นที่ยอมรับในสังคม ถ้าเราจำไม่ผิดที่เนเธอแลนดส์นี่เพศเดียวกันแต่งงานกันได้นะคะ.. ถ้าจำไม่ผิดนะ

ก่อนเราไปมีคนเอาดอกไม้มาวางไว้ด้วยค่ะ สวยดี ที่เราชอบอีกอย่างคือไม่มีข้อความไม่สุภาพขีดเขียนในบริเวณนี้เลยค่ะ สะอาดสะอ้านเรียบร้อยมากเลย

เราได้รับแต่ประสบการณ์ดีๆจากที่นี่ล่ะ แฮปปี้แฮปปี้มาก วันจันทร์นี้จขบ.ก็จะกลับไปอีกครั้ง ได้ข่าวว่าตอนนี้น้ำท่วมอยู่ด้วย หวังว่าอะฮั้นคงไม่ลอยหายไปตามน้ำก่อนได้กลับมาเล่าสู่กันอ่านนะจ๊ะ

ภาพสุดท้าย ลอร่ารอเบียร์ (ความจริงเค้าไม่ดื่มเบียร์นะตะเอง แต่ แต่.. ที่นี่เค้ากลั่นเบียร์เองอ่ะ อร่อยดี!)

ปล. จะพยายามมาอัพยูกานด้าให้จบในเร็ววันจ้า.. จะมีใครอยากอ่านมั้ยเนี่ย

ปลล. มีใครอยากชิมสตอออฟฟฟวออววฟฟเฟิลลลลมั้ยจ๊าาา

edit @ 11 Nov 2007 01:52:32 by ongki