punnaorn

เมื่อกี้อลิส (ชื่อพีดีเอของจขบ.)แป๊วแหว่วมาเตือนว่าพรุ่งนี้มีประชุมตั้งกะเช้าจนเย็น ไอ้ที่กะไว้ว่าจะมาอัพบลอคพรุ่งนี้จึงลืืมไปได้เลย

ฮึ่ย.. อย่างน้อยเราก็จัดของแล้วละฟะ

คราก่อนจขบ.ไปเคนย่ามาค่ะทำงานซะสามวัน เที่ยวอีกสองวัน เอาเป็นว่าคุ้มสุดคุ้มน่ะ เลยเอามาเล่าให้ฟังก่อนหายหน้าไปไง อะฮึกๆๆๆๆ

เคนย่าเป็นประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องซาฟารีหรือสวนสัตว์เปิดฮ่ะ ประเทศเค้ามีอุทยานแห่งชาติหลายแห่งที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม มีทั้งแบบนอนค้างอ้างแรมในนั้นหรือจะไปเช้าเย็นกลับก็ได้ สนนราคาแบบไปเช้าเย็นกลับที่จขบ.ใช้บริการอยู่ที่ราวๆสองร้อยห้าสิบดอลล่าต่อคนค่ะ เราไปกันสองคนกะเจ้านายที่เคารพคบได้ ราคานี้รวมค่ารถ ค่าน้ำมัน ค่าคนขับรถและค่าเข้าชมแต่ไม่รวมค่าอาหารนะคะ ถือว่าค่อนข้างแพงแต่ก็คุ้มกับประสบการณ์ที่ได้ล่ะ มีบางที่เขาให้ล่าสัตว์ได้ด้วยนะคะ แต่ต้องจ่ายอีกราคาและต้องเป็นสัตว์ที่ “เลี้ยงไว้เพื่อล่า" เท่านั้นล่ะ จขบ.ชอบแต่ล่าคน
ไม่ชอบล่าสัตว์(อะล้อเล่นน)เรื่องนี้เลยงดไปค่ะ

ที่ๆเราไปอยู่ทางเหนือของเมืองไนโรบีอันเป็นเมืองหนึ่งซึ่งเป็นเมืองหลวงประมาณ
สองสามชั่วโมงขับรถเส้นทางเลี้ยวลดวกวนเป็นที่ยิ่ง ฉนั้น เราจึงจำทางไม่ได้ฮ่ะ ให้ไปอีกทีก็ไปไม่ถูก แต่สหายเอ๋ย..

หากท่านอยากไปซาฟารีที่เคนย่ากรุณาอย่าขับรถไปคนเดียวซะให้ยาก เค้าไม่ให้คุณเข้าไปได้ง่ายๆหรอกค่ะ ต้องทำเรื่องขอนั่นขอนี่มากมาย ให้โรงแรมจัดให้หรือไปกะทัวร์ล่ะดีแล้ว

ทางเข้าจะมีลิงเจ้าถิ่นมาต้อนรับ อุเหม่แม่เจ้า.. พี่เค้าเจ้าถิ่นจริงๆนะคะ หาได้กลัวรถราที่วิ่งเข้าไปไม่ รถต้องกลัวพี่เค้าค่ะ เราต้องขับช้าๆค่อยๆให้พี่เค้ายุรยาตรผ่านไป บีบแตรไล่ก็ไม่ได้นะคะ พี่เค้าจะเคืองมาก หันมามองหน้าแล้วไม่ยอมลุกไปไหน จะยุให้พี่ไกด์ที่ขับรถอยู่เหยียบเจ้าถิ่นซะก็เกรงใจเดี๋ยวเค้าจะเหยียบเราเสียเอง เพราะกฎเค้าเคร่งค่ะ ผิดกฎไปดีไม่ดีเขายึดบัตรซะง่ายๆไม่ต้องทำมาหากินกันล่ะงานนี้

พี่ๆเจ้าถิ่น.. เป็นธรรมเนียม(กฎเหล็ก)ว่าห้ามให้อาหารนะคะ

นั่งไปเรื่อยๆก็จะเจอทิวทัศน์แบบนี้ละ

ต้นไม้ใบหญ้า

ฟ้าสวยใสแต่ไม่ไร้สติ

สิงสาราสัตว์ก็มี

แอนทิโลป (อร่อยนะนี่)

ยีราฟ (เจ้านี่เป็นยีราฟเด็กค่ะ ถ้าตัวโตแล้วจะบักเอ้งมาก)

แรดหลับ (หุๆๆๆ พี่เค้าจะรู้มั้ยนะว่าผองเราชาวไทยคิดยังไงกะเค้า)

ควายป่า .. แน๊ะมองหน้า.. นึกว่าเจอเพื่อนหรือยะ

สัตว์ที่นี่อยู่กันอย่างผาสุขมากค่ะ อิสระของพวกพี่เค้าแลกมากับการต้องหากินกันเอง เพราะไม่มีใครป้อนอาหารให้ บางทีวันร้ายคืนร้ายพี่เค้าก็จะถูกเสือหรือสิงโต คปด ค่ะ (อุ๊ยไม่สุภาพเลยลอร่า .. ช่างชั้นเหอะจอร์จ)

แต่ไอ้ที่เป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ของที่นี่คือนกฟลามิงโก้ค่ะ อะเหอๆๆๆ มันมากมายมหาศาลนับไม่ถ้วนเลยล่ะค่ะสหาย เต็มไปหมด ดูภาพถ่ายมุมสูงสิฮะ ไอ้ที่ชมพูๆทั้งแถบน่ะพี่เค้าทั้งนั้นล่ะค่ะรวมส่วนที่ไม่ได้วงไว้ด้วยนะคะ

ดูข้างบนก็สวยดี แต่พอเข้าไปใกล้ๆ ละไม่อยากคิด...

โอ้แม่เจ้า น้ำสกปรกมากเพราะพี่ๆเค้าทั้งกินทั้งขับถ่ายกันตรงนั้นนั่นเอง เห็นแล้วกลัวหวัดนกน่ะ(ลอร่าเองล่ะค่ะ อย่าสงสัยไปเลย..อี่ๆๆ)

อ้อๆๆ ที่นี่เค้าพูดภาษาอังกฤษกันนะคะ.. หมายถึงคน ไม่ใช่ฟลามิงโก้

ส่วนนี่คือยานพาหนะที่นำเราไปท่องซาฟารีค่ะ

เบียร์เคนย่า ในกระโจมแข็งแรงที่เราใช้ทานอาหารเที่ยง วันนั้นอากาศดีมากค่ะ ฟ้าใสและอากาศเย็นนิดๆไม่ถึงกับหนาว (เจงๆ แอฟริกาไม่ได้มีแต่อากาศร้อนหรอกน่า....)

.

.

.

ตบท้ายด้วย นกน้ำดัชหนีหนาว เอ๊ยไม่ใช่.. นายเราเอง (รายนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราเรียกเค้าอย่างนี้ ถ้าเจอเดินดุ่มๆอยู่ก็อย่าเอ็ดไปนะคะ.. )

ปล. วันนี้คึกคัก อัพบลอคใหญ่เชียว สงกะสัยจขบ.จะอัพกาแฟมากไปนิดส์

ปลล. ส่งท้ายน่า ตอนเค้าไม่อยู่แล้วตั๋วจะรู้ซึก(ดี)

ปลลล. สุดท้ายเราก็ไม่ได้เขียนยูกันด้าต่อให้จบอยู่ดี ให้มันได้อย่างนี้สิน่า

บายจอร์จ

edit @ 11 Nov 2007 23:33:04 by ongki